blog นี้ผมเขียนตอบ เรื่อง งานที่ทำอยู่มัน "ไม่ใช่" ของ paepae ครับ
มันคือเรื่องราวของคนคนหนึ่งซึ่ง "ชอบ" คอมพิวเตอร์ และมีความสุขที่จะ "เล่น" มัน "แบบงานอดิเรก" ตั้งแต่เด็ก จนสามารถเรียนจบวิศวกรรมคอมพิวเตอร์มาได้อย่างสบายๆ
จนกระทั่งวันที่เขามาทำงานในสายอาชีพนี้ มาทำงานเกี่ยวกับสิ่งที่เขาชอบมานาน เขากลับพบว่าเขาไม่สามารถทนอยู่กับมันได้ ? ... ทำไม ? มันจะเป็นเพราะอะไรก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ผมขอเดาว่ามันไม่ใช่เพราะอยู่ดีๆ เขาไม่ชอบคอมพิวเตอร์ขึ้นมาหรอก ... ผมว่าเป็นเพราะที่ทำงานมันมีแต่งานน่าเบื่อๆ น่ะสิ
ผมเองก็ผ่านความรู้สึกแบบนี้มาเหมือนกัน (แต่ผมทำงานอยู่ที่แรกครบ 1 ปีนะ)
จริงๆ ผมว่าชีวิตโปรแกรมเมอร์ที่ทำงานประจำในไทย มันก็เศร้าๆ เกือบทั้งนั้นแหละ ดูแบบว่าชีวิตน่าเบื่อมากๆ เลย .. ผมก็คนนึงเหมือนกันแหละ ตอนนี้ก็พยายามหาทางหลุดจากตรงนี้เหมือนกัน
แบบว่าบริษัท software ในไทย ส่วนใหญ่ก็เป็นบริษัทรับงาน ทำเป็น projectๆ ไป น่าเบื่อมากๆ ปัญหาความมั่วต่างๆ schedule บีบรัด ... ส่วนถ้าไปอยู่แบบฝ่ายIT ก็เป็นชีวิตน่าเบื่อจำเจอีกเช่นกัน ... มันดูแบบว่าไร้ซึ่ง passion สิ้นดี ... นี่มันเป็นความฝันของใครกัน ที่เราต้องมานั่งเขียน code น่าเบื่อๆ อย่างนี้??? ฮาๆ ....
ผมคิดว่าปัญหาของชีวิตโปรแกรมเมอร์ในไทยคือมันต้องทำงานกันในสภาพที่สร้าง passion ให้กับงานได้ยาก .... ผมคิดว่าวิศวกร และ programmer ทุกคน มีจิตวิญญาณของนักสร้าง ... แต่การมาสร้างโปรแกรมตาม requirement ชาวบ้าน มันไม่สามารถตอบสนองจิตวิญญาณความเป็นนักสร้างนั้นได้เลย ... เพราะวิศวกร และโปรแกรมเมอร์ที่มี passion ย่อมต้องการสร้างสิ่งที่มีความหมายมากกว่านั้น ...
อย่าง webmaster champ ที่ทำ website exteen นี้ขึ้นมาเนี่ยแหละ ผมว่าคือตัวอย่างของคนที่เอา passion ตัวเองเป็นแรงผลักดันให้สร้างสิ่งใหม่ๆ ให้เกิดขึ้นบนโลกนี้ .. เป็นการแสดงออกของจิตวิญญาณนักสร้าง ... ถามว่าถ้า webmaster champ ทำงานประจำ จะมีโอกาสได้สร้าง website แห่งนี้ขึ้นมาเป็นส่วนหนึ่งของงานประจำที่ทำอยู่ไหม? ... ไม่น่าจะเป็นไปได้หรอกครับ
ผมรู้สึกว่าน้อยครั้งมาก ที่งานประจำจะสามารถมอบโอกาสให้เราได้ทำสิ่งที่เราฝัน น้อยครั้งที่มันจะทำให้เราสามารถปลดปล่อยตัวตนและศักยภาพที่แท้จริงของเรา ... คนที่โชคดีได้ทำงานประจำที่ตรงกับความฝันของตัวเองทุกด้าน คงจะเป็นส่วนน้อยมากๆ
ดังนั้นพอมาถึงจุดหนึ่ง ผมจึงเข้าใจว่า เราถามตัวเองดีกว่า ว่าอยากจะทำอะไร อยากจะสร้างอะไร
ถามตัวเอง ว่าความฝันของเราคืออะไร
แล้วก็ตั้งใจมุ่งไปทางนั้น ...
แล้วผมจึงมองว่า งานประจำมันอาจจะไม่ใช่เป้าหมายปลายทางของเรา แต่มันก็สามารถเป็นเครื่องมือหนึ่งที่อาจช่วยเราได้ในการสั่งสมประสบการณ์ ความรู้ หรือเครือข่ายคนรู้จัก เพื่อสร้างความฝันของเราได้
น่าจะจริงนะคะ สมัยเรียนเราก็มีความสุขมากกับการเรียนโปรแกรมเขียนได้หนึ่งตัวก็ดีใจจะตามทำเกมเล่นเองไปเรื่อย ฝึกทักษะใหม่ๆ เดียวนี้ไม่ได้เขียนโปรแกรมมาสามปีล่ะ เขียนแทบไม่เป็น เพราะเบื่อการเป็นโปรแกรมเมอรืไปแล้วและไม่เคยคิดอยากจะกลับไปอีกเลย