ในหนังสือ7 Habits of Highly Effective People เขาเขียนเกี่ยวกับเรื่องของความรักไว้น่าคิดครับ

เขาบอกว่าในทุกๆ ภาษาบนโลกนี้ รัก เป็น verb ครับ ดังนั้นมันหมายความว่าเราสามารถทำมันได้กับใครก็ได้ถ้าเราต้องการ หรือพูดอีกอย่างก็คือ เราสามารถรักใครก็ได้หากเราต้องการ

เขาบอกให้พยายามมองว่าตัวเรามีสติในการที่จะเลือกรักใคร (ให้ proactive ในเรื่องความรัก) ไม่ให้เหมือนกับว่าเราควบคุมตัวเองไม่ได้ แบบอยู่ดีๆ ก็พบว่าตัวเองรักเขา อย่างนั้นความรักนั้นก็เป็นความรักที่ไม่มีสติ หรือไม่ได้ตั้งใจ

พออ่านแล้วผมก็สงสัยขึ้นมาทันที ว่ารักมันหมายความว่าอย่างไรกันแน่ ผมคิดว่ามันน่าจะเป็นสิ่งที่ดีงาม บริสุทธิ์ คิดไปคิดมา ผมเลยได้นิยามรักของตัวเองขึ้นมา

"การรักคือการให้ความสุขโดยไม่หวังสิ่งตอบแทนใดๆ นอกจากความสุขที่ได้รัก"

บางคนอาจจะบอกว่ารักคือการให้ แต่แค่นั้นอาจจะไม่พอ ถ้าให้ในสิ่งที่เขาไม่ต้องการ มันก็คงทำให้เขามีความสุขไม่ได้ เราต้องให้ในสิ่งที่จะทำให้เขามีความสุขต่างหาก ซึ่งแต่ละคนก็มีสิ่งที่ต้องการแตกต่างกัน แล้วเราจะรู้ได้อย่างไรว่าอะไรที่จะทำให้เขามีความสุข ?? คำตอบก็คือเราต้องเข้าใจเขา

เมื่อเข้าใจก็จะรู้ว่าอะไรที่ทำให้เขามีความสุข แล้วเราก็สามารถให้สิ่งนั้นกับเขาได้

ถ้าบอกว่าการรักคือการเข้าใจอย่างเดียวมันก็ไม่น่าจะสมบูรณ์ เพราะเพียงเราเข้าใจเขา แต่เราไม่ได้ทำหรืออยากทำอะไรให้เขามีความสุขขึ้นมา มันก็ไม่น่าจะใช่

สรุปว่าการการเข้าใจ กับการให้ สองส่วนนี้รวมกันเข้าก็จะได้ "การให้ความสุข"

แต่เจตนาของ "การให้ความสุข" ก็เป็นสิ่งสำคัญ ถ้าเกิดเราหวังผลตอบแทนอื่นใด ย่อมไม่ใช่การรักที่ดีงาม การรักที่บริสุทธิ์ที่สุด คือการรักที่ไม่หวังสิ่งใดตอบแทน นอกจากความสุขที่ได้รัก ซึ่งเมื่อไม่หวังสิ่งอื่นใดตอบแทน ย่อมทำให้ไม่เกิดความทุกข์เมื่อเขาไม่รักเรา หรือเมื่อ ... ฯลฯ

อีกคำ คือ "ความรัก" เป็นคำนาม ผมนิยามว่าเป็นความรู้สึกที่เป็นสุข ที่เกิดเมื่อได้ "รัก" ใครซักคน คือการรักจะทำให้เรามีความสุข ความรู้สึกนั้นเรียกว่าความรัก

นิยามนี้ผมว่าบริสุทธ์มาก อย่างเช่น รักที่แม่ให้ลูกก็น่าจะเป็นรักแบบนี้ สำหรับตัวผมเวลาที่รักใครซักคน ผมจะพยายามรักให้ได้แบบนิยามนี้

สำหรับความเห็นอีกอย่างคือ คำว่า "รัก" ความหมายจริงๆ ของมันหมายความว่าอย่างไร คงบอกไม่ได้ ขึ้นอยู่กับว่าคนที่กำลังพูดมันเนี่ย จะตั้งความหมายมันว่าอย่างไร...